“Kunnen we wel een vreugdevol Pasen vieren in de wetenschap dat de wereld lijdt?” Die vraag stelt zuster Monica Raassen in de Paasboodschap van het Dagelijks Bestuur van de KNR. De huidige realiteit van onvrede en conflicten in de wereld, doen anders vrezen. Toch spreekt zij de hoop uit dat we dat wel kunnen doen omdat het pas Pasen wordt nadat het ook Goede Vrijdag is geweest en Gods liefde ons niet in de steek laat. Het helpt daarbij om ruimte te geven aan de Geest en te luisteren naar elkaar. Zo kunnen we een tegenkracht vormen tegen de verharding in de wereld die ons dood slaat en verlamd.
Lees de hele boodschap hieronder
‘Vrede zij met U’
Als de verrezen Heer aan zijn leerlingen verschijnt zijn dat Zijn eerste woorden.
Het waren ook de eerste woorden van paus Leo XIV vorig jaar op 8 mei.
Maar de realiteit is dat er op dit moment vooral onvrede is, met name op veel te veel plaatsen in onze wereld, in onze samenleving en voor we er erg in hebben ook in ons eigen hart. Kunnen we wel een vreugdevol Pasen vieren in de wetenschap dat de wereld lijdt?
Van harte hoop ik dat we dat juist wel kunnen en ook doen. Omdat we altijd blijven geloven dat het pas Pasen wordt nadat het ook Goede Vrijdag is geweest. Juist de verrijzenis uit de dood – waarin Jezus ons is voorgegaan – kan ons in het aardse leven verlichting geven en het licht van Christus laten stralen. Dat vraagt van ons veerkracht, volharding, zelfreflectie, gebed, maar vooral een niet aflatende hoop op Gods liefde die zich altijd weer manifesteert, ook al zien we dat niet meteen.
De vieringen van de Goede Week en Pasen zijn elk jaar weer een hoogtepunt in ons religieus leven, ze markeren ons geloof in Christus Verrijzenis en zijn overwinning op alles wat ons van het leven in Zijn licht afhoudt. Maar om dat dagelijks in de praktijk te brengen valt niet altijd mee, veel kan ons in beslag nemen, niet in het minst de zorg om en voor onze eigen gemeenschap, onze samenleving en de wereld. We zien met lede ogen aan hoe standpunten kunnen verharden, hoe men elkaar niet meer verstaat en terugtrekt in eigen gelijk. Zeker in gesprekken is het moeilijk diverse meningen op een goede manier aan het licht te brengen.
Luisteren naar de Geest en naar elkaar
Inmiddels raken we vertrouwd met de gesprekken in de Geest, zoals deze door het synodale proces zijn ingezet. Op diverse plekken dragen deze gesprekken vrucht omdat ze ons in staat stellen echt te luisteren naar de Geest en naar elkaar. Ze geven ruimte aan alle deelnemers/sters om hun gedachten voor het voetlicht te brengen en de mogelijkheid om op nieuwe gedachten te worden gebracht door de inbreng van anderen. De ruimte die we de Geest en elkaar geven doet ons herleven en laat ons met de ogen van het hart naar elkaar kijken. Zo kunnen we een tegenkracht vormen tegen de verharding die ons dood slaat en verlamt.
Je zou het met Paulus zo kunnen zeggen: ‘En als de Geest van Hem die Jezus uit de doden heeft opgewekt, in u woont, zal Hij, die Christus uit de doden heeft opgewekt, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door zijn Geest, die in u woont’ (Romeinen 8: 11).
Dat het ons gegeven mag zijn Pasen dit jaar te beleven in een houding van luisteren naar de Geest en naar elkaar. Dat we met het Licht van Christus verlichting kunnen geven aan de mensen om ons heen en daarmee de vrede van Christus aan het licht mogen brengen.
Van harte wens ik u – mede namens de leden van het dagelijks bestuur en de leden van het bureau KNR – Zalig Pasen,
Zuster Monica Raassen crss, vice-voorzitter KNR
De Landelijke Werkgroep Synodaliteit (LWS) – waarin pater Richard Steenvoorde OP en zuster Monica Raassen crss zitting hebben – heeft materiaal ontwikkeld om gesprekken in de Geest te voeren.