De Sint-Paulusabdij in Oosterhout was op zaterdag 25 april de plek waar drie verschillende typen christelijke leefgemeenschappen elkaar ontmoetten. Het was voor het eerst dat leden van religieuze instituten, leden van katholieke bewegingen/gemeenschappen en leden van oecumenische woongemeenschappen elkaar konden treffen.
De dag was een initiatief van de KNR en de Vereniging van Religieuze Leefgemeenschappen (VRL). Plaats van samenkomst was het huis van Chemin Neuf, de Sint-Paulusabdij. De opkomst van ongeveer tachtig mensen liet zien dat de tijd rijp is voor een ontmoeting als deze.
Roeping
Het thema was roeping: de individuele roeping, de gezamenlijke roeping, en het zoeken naar een goede manier om die roepingen beide vruchtbaar te maken in een leefgemeenschap die duurzaam kan zijn. In een panel lieten drie mensen hun licht hierop schijnen: zuster Simone van den Brink OSB, Rosaliene Israël van de VRL en Jan de Volder, docent aan de KU Leuven, die lid is van Sant’Egidio. Wie in een christelijke leefgemeenschap gaat wonen, maakt vanuit een persoonlijke roeping een keuze om die samen met anderen vorm te geven.
In religieuze instituten is de vormgeving van dat gemeenschappelijk leven vooraf duidelijk. In een relatief jonge leefgemeenschap zoals een Stadsklooster moet de groep zelf zijn regels opstellen. Wat doen we samen en wat niet? Welke verbintenis gaan we met elkaar aan? hoe gaan we om met geld en inkomen? Hoe treden we naar buiten, hoe organiseren we ons gezamenlijke gebed? Het is een grote uitdaging om continuïteit te geven aan de gemeenschap. Dat geldt zowel voor de klassieke kloosters als voor nieuwe gemeenschappen. De continuïteit mag echter geen doel op zich zijn.
In de middag werd het gesprek gevoerd in groepen. Die vormden een rijke uitwisseling van ervaringen, inzichten en ideeën. Na afloop namen de deelnemers zich voor dat dit initiatief een vervolg moest krijgen.
