Zuster Martha Verstraeten: "Kloosterritme kan jongeren ook wat bieden"

Gepubliceerd op: 24-5-2018 om 16:39 door eh. Bron: Katholiekleven.nl

OOSTERHOUT - "In deze drukke samenleving waarin altijd van alles moet, kan het meeleven in het ritme van het klooster zorgen voor een pas op de plaats." Dat is wat zuster Martha Verstraeten (53) abdis van de Onze Lieve Vrouweabdij in Oosterhout zegt in een podcast op Katholiekleven.nl

Zr Martha sprak met de redactie van Katholiekleven over de verschillende generaties in het klooster en over wat het klooster aan jongeren nog te bieden heeft. 

zuster Martha Verstraeten foto Ramon Mangold
Zuster Martha Verstraeten, foto: Ramon Mangold. / Katholiekleven.nl 

Keuzes maken

Zelf is de abdis 53. "Maar in mij zit ook nog die twintiger en die dertiger" zegt ze. "alleen die ervaringen maken dat ik ouder ben, al voel ik me vaak niet zo oud. Hoewel ik ook geen 20 of 30 meer zou willen zijn. Al die keuzes die je dan nog maken moet. Ik ben blij dat dat niet meer hoeft, "verzucht ze.  De keuze om in te treden maakte ze inderdaad in die periode en dat was niet vanzelfsprekend. Als student theologie bezocht ze regelmatig de Paulusabdij van de Benedictijnen en voelde zich daar thuis, "Maar dat was voor mannen," zegt zr Martha. Later kwam ze ook bij de Benedictinessen en werd geraakt door het samen bidden en samen zingen van de zusters." Ik voelde dat ik hier moest zijn, maar was daar eigenlijk helemaal niet mee bezig. Dat was ook eng."  Tijdens haar werk als pastoraal werkster, merkte dat het steeds moeilijker werd om dat te blijven doen vanuit haar aanvankelijke gelovige bevlogenheid. Na enkele retraites bij de benedictinessen besloot ze uiteindelijk dat ze daar moest zijn en koos voor het kloosterleven.

Oud en jong samen

In de O.L.Vrouweabdij van de Benedictinessen wonen verschillende generaties. De jongste is 34, de oudste 97. Dat is soms lastig. "Je merkt dat de zusters van dezelfde generatie sommige dingen automatisch van elkaar begrijpen. Noem iets simpels als de fabeltjeskrant, de ouderen kennen het niet, de jongeren vinden het iets van vroeger, terwijl mijn generatie ermee opgegroeid is. Dat geldt ook voor het Tweede Vaticaans Concilie. Onze oudere zusters hebben dat bewust meegemaakt en ook alle veranderingen die het met zich meebracht. Zaken die voor mij een gegevens zijn, lagen destijds helemaal niet zo vast."

Sommige nieuwe ontwikkelingen komen wat traag het klooster binnen. Zuster Martha: "Toen ik intrad heb ik de oudere zusters moeten overtuigen hoe handig het werken met een computer was. Deze is er ook gekomen, maar degene die het besluit toen nam, werkte er zelf niet mee." Dat geldt nu voor de smartphone en mobieltjes. "Sommige zusters, die het voor hun werkzaamheden nodig hebben, hebben wel een mobieltje en het is toegestaan om af en toe je e-mail te bekijken." In alle kloosters en gemeenschappen gelden hier andere regels voor," vult de abdis aan. 

"Ik behoorde langere tijd tot de jongsten hier in huis, nu er weer jongere zusters zijn, merk ik zelf dat ik toch ouder wordt en bij een andere generatie hoor. Zoals ouders dat merken als hun kinderen ouder worden.

De zusters doen ook mee met de gebedsmarathon die de KNR in het kader van het jaarthema Jongeren, hun geloof en hun roeping, organiseert. Dat is vanzelfsprekend. "We bidden altijd voor intenties van mensen, nu krijgen we de intenties van de jongeren aangereikt en zijn we via het gebed extra betrokken bij hen."

Ritme

Op de vraag wat zuster Martha het meest zou verwonderen als ze nu als jongere in het klooster zou komen, antwoordt ze: "dat het lukt om samen te leven en het samen te dragen. Zoveel verschillende mensen die samenleven in het ritme van het klooster." Dat ritme en die klok die altijd weer luidt voor het gebed. . “Die onderbreekt mij in wat ik op dat moment belangrijk vind. Ik leer dat te onderbreken om mij opnieuw te richten. Misschien is dat ritme  juist wat kloosters te bieden hebben,” denkt zuster Martha. En dan kan de ontmoeting met God gebeuren. “Als ik mij openstel voor God. Als ik mijzelf in beweging zet als die bel gaat en me daaraan overgeef.”

Luister de hele podcast