''De weg koos mij''

Gepubliceerd op: 20-5-2016 om 14:31 door Sanny Bruijns. Bron: Achter de Karmel 2016/2

'S-HERTOGENBOSCH - Onder deze titel verscheen onlangs een interview met zuster Laetitia Aarnink JMJ. Als voormalig medewerkster van het Titus Brandsma Instituut en redactielid van het tijdschrift Speling is zusters Laetitia Aarnink JMJ voor velen een vertrouwd gezicht. De spiritualiteit van de zusters van JMJ (Jezus, Maria en Jozef) en van de Karmel vloeien bij haar naadloos in elkaar over in een mooi samenspel van actie en contemplatie, van naastenliefde en Godsverlangen, van milde en praktische wijsheid en bestuurlijke daadkracht.

Onderstaand een beknopte weergave van het interview.

Waarom ben je zo geboeid geraakt door de psalmen?
Omdat het over gewone mensen gaat. Psalmen gaan over mensen die ziek zijn, teleurgesteld zijn, mensen die elkaar verraden, die geweld ondervinden. Dingen die ook in onze tijd spelen. Het gaat over het gewone leven en wat God daarmee van doen heeft. De wereld is helemaal veranderd, maar ziekte, verdriet en teleurstelling is van alle tijden. Hoe kun je daar gelovig of halfgelovig mee omgaan? Van de psalmen heb ik geleerd dat je twijfel mag hebben. Voor mij zijn de psalmen allemaal ruimtes waar je in binnen kunt gaan. Het is hetzelfde als je de Dom in Utrecht of de St. Jan in Den Bosch binnengaat. Je kunt achteraan binnenkomen, je kunt aan de zijkant binnen komen, je kunt er doorheen wandelen. Je kunt er binnen gaan en er weer uitgaan. Je kunt een tijdje blijven zitten in een van de kapellen of in de kerkruimte. Je zit er en je doet er nieuwe energie op, je voelt je getroost, je steekt een lichtje aan. Zo werken de psalmen ook voor mij. Je kunt vooraan beginnen, maar je kunt ook halverwege binnengaan en bij zo’n vers verwijlen.

Laetitia Aarnink
Zuster Laetitia Aarnink 

Wat versta je onder de spiritualiteit van barmhartigheid?
Eigenlijk betekent het "daar helpen waar niemand helpt". Ik heb de zeven werken van barmhartigheid op mijn werkkamer hangen. Het verhaal van de Barmhartige Samaritaan is daar een goed voorbeeld van. We proberen op te komen voor mensen die tekort komen. Eigenlijk is barmhartigheid door de knieën gaan, voordat je er erg in hebt. Je weet niet waar je aan begint bij barmhartigheid,  maar je kunt het ook niet laten. Je handen laten wapperen. De actieve religieuzen zijn altijd door de knieën gegaan voor de noden van gewone mensen. Vanaf het Nieuwe Testament en misschien zelfs daarvoor al hebben mensen zich het lot van de armen aangetrokken. Dat sprak en spreekt mij aan. In onze congregatie zijn wij begonnen om aan rijke kinderen les gegeven. Dat bracht geld op om aan arme kinderen les te kunnen geven.

Hoe kunnen mensen op zoek gaan naar hun eigen spiritualiteit?
Ik probeer altijd daar te beginnen waar mensen mee bezig zijn. Praten met mensen is het begin en hierbij aansluiten. Zijn daar weggetjes voor? Voor sommigen is dat lichtjes aansteken, voor sommigen de situatie uithouden en voor anderen op bedevaart gaan of de bijbel lezen. Oefeningen, geestelijke oefeningen, zijn hierbij heel belangrijk. Zoeken naar stilte. Ik heb zelf veel gehad aan het lezen van het dagboek van Dag Hammarskjöld (secretaris generaal van de Verenigde Naties 1953-1961) die een rijk inwendig spiritueel leven heeft geleid. Je kunt ook elke dag opschrijven wat jou die dag gepakt heeft. Of laat je aanspreken door goede liturgie.

Wat is je levensmotto?
De weg koos jou en je moet dankbaar zijn (van Dag Hammarskjöld). Ik wilde contemplatief zijn in de actie en toen ben ik bij Hammarskjöld uitgekomen.

JMJ boekDe congregatie van de Zusters van Jezus, Maria en Josef (JMJ) is voortgekomen uit een congregatie die in 1822 in Amersfoort werd gesticht door pater Mathias Wolff SJ. In 1840 kwam het tot een scheiding en vormden de zusters in het zuiden een zelfstandige congregatie. In 1899 werd het moederhuis gevestigd aan de St. Janssingel in 's-Hertogenbosch. De zusters zijn vanaf het begin werkzaam geweest in het onderwijs. Ook toen zij vanaf 1850 de zorg voor ouderen en zieken op zich namen, bleef de nadruk liggen op het onderwijs. Rond 1900 werden de eerste zusters uitgezonden naar Indonesië om onderwijs te geven en vervolgens naar India, waar zij begonnen met gezondheidszorg. In 1962 werden deze missiegebieden zelfstandige provincies. In hun geschiedenis van de Zusters JMJ leggen Anneke Driessen en Gerard van de Ven hoofdaccenten op het moeizame begin van de congregatie en de ontwikkeling in Indonesië en India. ISBN 9789087044701, €35,-

Hier vindt u de volledige weergave van het interview