Geloof verzet bergen, Moria ook

Gepubliceerd op: 24-3-2014 om 09:31 door Marianne van Waterschoot. Bron: www.nieuwwij.nl

NIJMEGEN - Stichting Moria, oorspronkelijk een initiatief van de Zusters van Julie Postel, de Fraters Maristen en de Fraters van Utrecht, is één van de 25 projecten die in aanmerking komen voor de Nationale Compassieprijs 2014.

Stichting Moria haalt jongens tussen 18 en 30 jaar uit een neerwaartse spiraal van negativiteit en criminaliteit. Geen stigma’s hier, iedereen is gelijkwaardig en verdient respect. Iedereen heeft recht op een eigen plek bij Moria. En dat Moria is geen fictieve plaats uit een boek van Tolkien, maar refereert aan heilige grond voor christenen, Joden en moslims, de Tempelberg in Jeruzalem. Op nieuwwij.nl een interview met Saïd Tahri, één van de negen persoonlijk begeleiders bij Stichting Moria.


 
Saïd Tahri:
“Stichting Moria vangt (ex-)gedetineerde jongeren op en helpt ze bij verwerking van hun ervaringen en terugkeer in de maatschappij. De samenleving staat over het algemeen niet te trappelen om deze jongens weer op te nemen. Door opvang, persoonlijke begeleiding, voorlichting en onderricht willen wij samen met onze jongens aan een nieuw toekomstperspectief werken. Dat is geen vrijblijvende vakantie, dat betekent volmondig ‘ja’ zeggen tegen het resocialisatieplan dat per individuele bewoner wordt opgesteld. We leveren maatwerk. Iedereen is toch ook uniek? Behalve met persoonlijke eigenschappen, krijg je ook te maken met culturele verschillen. Dan is het goed daar weet van te hebben en rekening mee te houden. Voorheen hadden we nogal wat jongens van Marokkaanse en Turkse afkomst in de groep. Nu zijn het meer Afrikaanse jongeren. We stellen een dagindeling op die bij ze past en nemen de tijd om op respectvolle wijze te ontdekken wat voor vlees we in de kuip hebben. Er is ook veel fysieke inspanning, variërend van klusjes in en om het huis tot aan buitenshuis aan het werk en sporten. We begeleiden onze jongens heel rustig maar gericht naar inzicht in het eigen gedrag. Zowel wat hun verleden betreft, als in de dagelijkse praktijk hier bij Moria. Ze ontdekken hun talenten en mogen die inzetten. Ze leren verantwoordelijkheid te nemen voor eigen woorden en daden. De nadruk ligt op gericht en samen.”

Werk of roeping?

“Ik ben praktiserend moslim. De Koran, maar ook de heilige boeken van andere levensbeschouwingen, zijn een onuitputtelijke bron van inspiratie. Ik gebruik de verhalen ook om bepaalde thema’s te verduidelijken. Of om jongens op een positieve wijze met hun manier van denken en hun handelen te confronteren. Maar dat is natuurlijk maar één kant van mij. Mijn opvoeding, opleiding en kijk op de wereld, alles doet mee. Nee, het is niet alleen werk, het is een roeping. Ik wil jongens, die in de problemen zijn geraakt, daadwerkelijk zien en horen als mens en ze een helpende hand toesteken. Op een duidelijke, maar respectvolle manier met ze omgaan. Dat betekent in hun resocialisatieproces ook veel structuur bieden, krachtig optreden en ze wijzen op hun verantwoordelijkheid. Persoonlijke en creatieve ruimte geven is daarbij net zo belangrijk. En de mogelijkheid voor eigen positieve inbreng. We gaan samen op weg, samen het avontuur aan.
 Roeping komt vanuit een bron, die zowel de koers aangeeft alsook energie levert om vol te houden. Mijn geloof is mijn bron, maar ik wil niemand bekeren tot de islam. Geloof verzet bergen, Moria ook. Eind vorig jaar hebben we het Offerfeest gevierd. Ik mocht ze vertellen over de historische berg Moria en de connectie met het heden. Ik kon via het verhaal van Abraham verbindingen leggen naar de drie monotheïstische religies en dat koppelen aan hun eigen verhaal: waarom zouden zij geen tweede kans in het leven krijgen zoals Abraham? Dit betekent ook offers brengen. Ook zij zouden het oude achter zich moeten laten om het nieuwe aan te kunnen gaan. We hebben een bijzonder samenzijn met Kerstmis gehad. We hebben stilgestaan bij het bij elkaar komen als familie, bij de geboorte van een kind en dan speciaal bij de geboorte van Jezus. De link naar onze jongens was snel gelegd: tevergeefs aankloppen en nergens een plaats krijgen. We hebben toen een mooi programma samengesteld: een zelfgemaakt gedicht voorlezen, een film vertonen, vertellen over de cultuur eigen rituelen met de kerstdagen, lekker eten en drinken. Het was bijzonder. Dat is dan echt samen delen. Wie je ook bent, waar je ook vandaan komt.”
 
 
Marianne van Waterschoot is redacteur Beeld & Boek van Nieuwwij.nl

Het volledige interview