Ontmoeting Romeinse delegatie met ''Alles voor Allen''

Gepubliceerd op: 14-2-2014 om 07:59 door K. Reinieren. Bron: A. Leys

BREDA - Op 11 februari jongstleden brachten Mgr Carballo en dr Leggio een bezoek aan de Zusters Franciscanessen ‘Alles voor Allen’.

Zij spraken met het bestuur van de congregatie, bestaande uit niet-leden en onder voorzitterschap van dhr mr M. Marijnen, en de Congregatieraad, het vertegenwoordigend orgaan van de zusters onder voorzitterschap van zr Theophila. De congregatie telt momenteel 54 leden met een gemiddelde leeftijd van 86,5 jaar. In de Leystroom is de gemiddelde leeftijd boven de 90 jaar.

De Congregatieraad bood een korte terugblik op de Kapittels 2008 en 2011, toen unaniem besloten is dat de zware taak van besturen niet langer van de leden gevergd kon worden. Er werden vijf commissies opgericht voor advies en de conclusies van deze commissies vormen de basis voor het visiedocument.  De beslissing om te kiezen voor een niet-leden-bestuur was ingrijpend. Nadat de bisschop van Breda zijn toestemming had gegeven hebben de kapittelleden op 26 januari 2011 getekend. Dat vormde de formele afsluiting van het bestuur van zusters en het begin van het bestuur, bestaande uit leken.

Verschillende zusters vertelden over diverse aspecten van het religieuze leven in relatie tot de nieuwe bestuursvorm. Spiritualiteit, religieuze verdieping, erfgoed, financiën en maatschappijbetrokkenheid kwamen aan de orde.

De bisschop heeft het voltallige bestuur benoemd, na voordracht door de Congregatieraad. De Congregatieraad is gekozen door de zusters. In de toekomst zullen er geen Kapittels meer worden gehouden.

Op geestelijk gebied is er een dagelijkse viering, er zijn lezingen en dankzij de pastoraal werkster is er veel aandacht voor spiritualiteit

Zr. Theophila geeft nadere toelichting: Er is in 2010 en 2011 gezocht naar een bestuur van deskundige mensen, ongeacht of ze lid zijn of niet. We hebben in het Kapittel ons leven op papier gezet, hoe wij het in  de toekomst graag zien. Dit resulteerde in het visiedocument In Perspectief. Hieruit is de structuur ontstaan; de Congregatieraad en het bestuur.  De Congregatieraad wordt gekozen uit de zusters voor de duur van 2 jaar. Zij kunnen advies geven aan bestuur.  Over en weer hebben bestuur en Congregatieraad rechten en plichten ten opzichte van elkaar. De Congregatieraad vergadert vier keer per jaar, hierbij zijn bestuur en coördinatoren bij aanwezig.  Indien nodig organiseert het bestuur een extra vergadering met de Congregatieraad.  Er is goed contact tussen Congregatieraad, bestuur en coördinatoren voor de dagelijkse leiding.

Het bestuur handelt in de lijn van het visiedocument In Perspectief. Indien het bestuur wil of moet afwijken wordt eerst overlegd met de zusters. De eerste zorg is altijd: de zusters, dan personeel, gebouwen en als laatste de financiën.

De laatste twee jaar is het bestuur bezig met het organiseren van toekomstige woongelegenheid. Dit klooster wordt verkocht,  daarna zullen de zusters verhuizen. Voor de verkoop zijn onderhandelingen met NHTV gaande.

Desgevraagd beamen de zusters dat zij gelukkig zijn met deze oplossing, nu en zeker ook voor de toekomst. Er wordt goed rekening gehouden met de religiositeit. De coördinatoren en het bestuur laten de zusters leven zoals ze altijd geleefd hebben. Er is veel wederzijds respect.

Mgr. Carballo constateert dat het proces goed doordacht is en hij ziet dat andere congregaties dit voorbeeld zouden kunnen volgen. Hij vraagt of er meerdere congregaties zijn die deze weg hebben bewandeld. Er zijn nog vier andere congregaties in dit bisdom met een overeenkomstige bestuursvorm.

In de Verenigde Staten wordt deze weg ook gekozen, zegt mgr Carballo. Daar handelt het eerste bestuur in de lijn van de religieuzen, maar de vraag is of de besturen erna dit steeds kunnen blijven doen: hoe goed kennen buitenstaanders over een aantal jaren de spiritualiteit nog? In Amerika kiest het oude bestuur een nieuw bestuur. Dat gebeurt hier niet, de Congregatieraad draagt een nieuw bestuur voor ter benoeming aan de bisschop, met steeds In Perspectief als leidraad. En het betreft niet veel toekomstige besturen; de verwachting is dat deze congregatie nog 10 tot 15 jaar zal bestaan.

Wellicht kunnen Franciscaanse lekenbewegingen hier in de toekomst van dienst zijn: daar zijn mensen die de spiritualiteit wel kennen.

Mw. D. Leggio vraagt of deze oplossing is gekozen om de congregatie tot aan de voltooiing te begeleiden. De zusters zijn er van overtuigd dat de congregatie zal uitsterven. In het verleden zijn er wel vier andere congregaties gesticht en die hebben weer ‘dochters’ in Indonesie, maar dit zijn zelfstandige congregaties. De leden van deze buitenlandse congregaties moeten daar leiding geven en het is geen optie om hen voor bestuurlijke taken te vragen hierheen te komen.

Mgr. Carballo meent dat de vraag gesteld kan worden of deze oplossing wel conform het kerkelijk recht is. Zijn conclusie is dat de kerkelijke wetten in dienst moeten staan van de mensen en niet andersom. Problemen vragen om oplossingen, ook in het kerkelijk recht.

Belangrijk is het Franciscaanse beginsel: Eerst is Het Leven en dan pas de Regel.