‘Komt een vreemde in het klooster’

Gepubliceerd op: 11-2-2014 om 10:02 door Renske Houweling. Bron: www.nieuwwij.nl

ZUNDERT - Hoe is het wanneer 24 vreemden, allen tussen de 18 en 40 jaar een weekend in een klooster doorbrengen?

Renske Houweling schreef erover. Onderstaand enkele fragmenten uit haar boeiende relaas:

Direct bij aankomst voelde ik al een klik met en binnen de groep. Hoe verschillend de deelnemers ook waren (man, vrouw, moslim, protestant, katholiek, atheïst, aan het studeren, aan het werk, bezig met religie, administratie, jongerenwerk, onderwijs), de sfeer was al voor het voorstelrondje begon open, eerlijk en verbonden. Hoe bijzonder is dat, als je 24 mensen bij elkaar zet die elkaar bijna allemaal niet kennen? Wie wilde kon meedoen aan de meditatie ‘s morgens. ‘s Avonds na het programma was er een gezellig samenzijn, waarbij we konden proeven van de Zundert Trappist, het bier van kloosterbrouwerij De Kievit. Er ontstonden steeds bijzondere gesprekken, als vanzelf, ook tussen de programmaonderdelen door.

'Biefstuk met friet'
Celibatair leven, soberheid, zwijgzaamheid en gehoorzaamheid zijn de belangrijkste onderdelen van de gelofte die de broeders hebben afgelegd. De drie monniken met wie we dit indrukwekkende, open en inspirerende gesprek hadden, antwoordden op de vraag ‘Wat mist u het meest?’ vooral dat ze affectie misten, iemand om op terug te vallen, een partner. (Het hardst werd overigens gelachen om het antwoord ‘Biefstuk met friet!’) Het dag in dag uit moeten leven met mensen die je niet hebt uitgekozen valt deze monniken soms zwaar. Het kloosterleven was hun keuze, maar de ‘huisgenoten’ kregen ze erbij. Wat mij zo verbaasde, en nog steeds doet, was dat er ongeveer een keer per maand met ‘de jongere broeders’ gezamenlijk wordt gesproken, om ‘het beeld van de ander weer bij te stellen’. Wat een onuitgesproken conflicten, irritaties en wrijving kunnen er in die tijd worden opgebouwd… Broeder Peter vertelde dat het heel leerzaam is om zo te leven en zo weinig woordelijk met elkaar te delen: hij ontdekte dat als broeder X een deur dichtslaat, het hem niet uitmaakt, maar dat als broeder Y dat doet, hij dat niet kan hebben: ‘Wat ligt daarbij bij mezelf en wat ligt bij de ander?’

Ik ben zo benieuwd hoe hun leven eruitzag vóór het klooster. Niemand durfde het te vragen…

De broeders die we spraken zijn gewoon mensen, met humor, ze zijn open en gastvrij en hebben te dealen met waar ‘wij’ ook tegenaan lopen: conflicten met mensen, het gevoel van verveling, eenzaamheid en het volkomen op jezelf teruggeworpen zijn, de vraag wie God is. Het strikte ritme brengt ook rust en veiligheid, iets waar ‘wij’ zeker van kunnen leren.

Foto: Sahar Jahish

En na vertrek uit het klooster:

Mijn wereld draait als voorheen, merk ik vandaag. Met als verschil: meer rust in mijn hoofd en meer psalm, met nagalmende ‘eeuwen der eeuwen’. Het is flink omschakelen. Wat een vreemde gewaarwording dat zulke zo verschillende werelden naast elkaar bestaan. En dat ze allebei goed zijn.

Wat een voorrecht dat we mochten meekijken en meeleven met de monniken in Abdij Maria Toevlucht. Wat bijzonder dat wij zomaar bij hen welkom waren.

Het volledige artikel