Zuster Aloysa van Amersfoort overleden

Gepubliceerd op: 28-1-2014 om 11:43 door TB - WvdV.

EINDHOVEN - Op 25 januari overleed zuster Aloysa van Amersfoort. Op vele manieren zette zij zich in voor gerechtigheid voor mensen in de knel.

Geboren in 1930, sloot zij zich in 1951 aan bij de congregatie van de Zusters van Liefde te Schijndel. Zij was een zeer hartelijke, enthousiaste, bewogen vrouw met een uitgesproken visie. Gedurende haar hele leven koos zij de zijde van de verdrukten. Het onrecht aan mensen gedaan, bestreed zij op doortastende en nimmer aflatende wijze. In de wereld van de Nederlandse religieuzen was zij decennialang actief als lid van de Commissie Vrouwencontacten en van de Commissie Vredesvraagstukken, die elk jaar in september de Nationale Vredesdag voor Religieuzen organiseert. Ook op andere wijzen zette zuster Aloysa zich in voor mensen in de knel. Zo was zij de drijvende kracht binnen een solidariteitsgroep voor Koerden.

In de jaren zeventig van de vorige eeuw raakte Aloysa's politiek bewustwordingsproces in een stroomversnelling door de ervaringen van haar medezusters in Chili. In een interview vertelde ze daarover: ‘De vraag naar het verband tussen religieus leven en politieke inzet hield ons plotsklaps heel intens bezig. Ook voor de congregatie was het belangrijk om hier goed over na te denken. Daarom  organiseerden wij informatie/vormingsdagen over geloof en politiek. De ontwikkelingen in Chili hebben als een motor gewerkt in de verdieping van het bewustzijn van diverse medezusters. Hierdoor was hun belangstelling gewekt voor vraagstukken van gerechtigheid en vrede. Terwijl voorheen de nadruk lag op evangelisatie en liefdewerken, was vanaf dat moment duidelijk dat schuldige structuren moesten worden blootgelegd. Voor ons was dat een nieuw inzicht, maar het is al te vinden bij de profeet Amos, die vele jaren vóór Christus leefde…..’

In dat zelfde interview sprak ze ook haar overtuiging uit dat er tal van manieren bestaan van engagement met het lot van je medemens. Je leeftijd stelt grenzen, maar ‘mensen tot naaste zijn’ blijft altijd mogelijk. Aloysa raakte niet moe om haar stem te verheffen tegen systemen die armen voortbrengen, zoals het neo-liberalisme en de globalisering. Samen met huisgenoten en anderen heeft zij twee maal Koerdistan bezocht. Uit haar betrokkenheid bij het lot van de Koerden kwamen veel vriendschappelijke contacten voort. Er zijn trouwens ook banden met andere vluchtelingen, die, zoals Aloysa mocht ervaren, haar de ogen openden voor de vanzelfsprekendheden in onze samenleving. Voor Nederlanders is het heel normaal dat zij een dak boven hun hoofd hebben. Schrijnend is het dan wanneer een kind van vluchtelingen, dat al zeven jaar in een noodopvang woont, blij is met een aquarium voor zijn visjes: ‘Zij hebben nu een huis, maar het zijn dan ook Nederlandse visjes.’

Aloysa en haar medezusters geloven in ‘de hoop, die niet sterven wil’. Aloysa: ‘Wij worden allemaal geraakt en meegenomen in het verhaal van Jezus van Nazareth. We proberen dat te verstaan en af en toe grijp je je vast aan een tekst, die je belangrijk vindt. We zien dat het ontwrichtend werkt, wanneer alles enkel en alleen gericht is op persoonlijk heil. De liberale ideologie waarin ieders persoonlijke vrijheid en de eigen verantwoordelijkheid centraal staan, ondergraaft de solidariteit. Voor mij is de verbondenheid met mensen en met God eindeloos fascinerend. Het wordt me gegeven en ik onderga die ervaring als een kostbaar geschenk.’

Moge deze dappere en diepgelovige vrouw nu rusten in vrede.