Wonen overal nergens thuis

Mensen op verhaal laten komen. Dat is de kern van pastoraat, en zeker van pastoraat voor dak- en thuislozen. Met steun van PIN organiseert het Kruispunt in Nijmegen onder meer een wekelijkse viering voor straatmensen.

Hanneke Arts, coördinator Het Kruispunt:
'Eind jaren negentig van de vorige eeuw stierf een dakloze op straat. Twee pastores, Jan Eijckman en Frans Meijer, hoorden toen van dak- en thuislozen dat zij als "medebewoners" van de straat graag afscheid hadden willen nemen. Zij begonnen toen met straatpastoraat, dat leidde tot de oprichting van Het Kruispunt, in 1998. Daar werken nu twee priesterreligieuzen en ongeveer zestig vrijwilligers samen aan diverse projecten.

Aanvankelijk kwam het straatpastoraat neer op samen koffiedrinken op zondagmiddag en ervaringen uitwisselen. Maar langzamerhand kwam vanuit de mensen zelf de vraag: kunnen we niet eens echt stilstaan, samen vieren? Sindsdien is er iedere zondagmiddag een viering in een kapel in het centrum van Nijmegen. Voor veel dak- en thuislozen is dit echt heel belangrijk. Het is een begrip, ze weten dat ze hier terecht kunnen.

Tijdens de viering zingen we samen - vaak het lied 'Wonen overal nergens thuis' - er wordt nieuws van de straat verteld en we steken kaarsjes op. Dat laatste is soms erg ontroerend. Eén voor één steken de bezoekers dan een kaars aan, sommigen in stilte, anderen spreken een voorbede uit. Dan bidden ze voor familie, voor hun ouders die ze pijn gedaan hebben, of een vriend die in de gevangenis zit.'

Gewoon: aanwezig zijn

'Natuurlijk kunnen daklozen ook bij de gewone kerken in Nijmegen terecht. Maar vaak is de drempel te hoog. Deze mensen leven vaak in een isolement, ze voelen zich schuldig over de situatie waar zij in zitten. Het is dan moeilijk om mee te doen aan het normale maatschappelijke verkeer. Wij stimuleren ze om het te blijven proberen. Maar het is ook fijn om een eigen plek te hebben, waar je geen verantwoording hoeft af te leggen, waar je niet met de rug wordt aangekeken omdat je onfris ruikt of een borreltje gedronken hebt.

Dat is een belangrijk element in al ons werk: we willen niet belerend of bekerend zijn. We willen simpelweg aanwezig zijn, aansluiten bij de verhalen en vragen van deze mensen zelf. Het gaat er om dat je aanvoelt wat de zinvraag is achter hun vraag.'

Meer informatie: http://www.kruispuntnijmegen.nl